Onze eerste volledige dag in Coimbra zit er al bijna op!

Ik (Sanne) was deze morgen al vroeg wakker. Doordat ik me wou omdraaien in bed, viel ik er bijna uit, waardoor ik wakker schoot. De bedden hier zijn echt wel TE klein, zelfs voor ons (de kleine mensen). Voor de rest hebben we allebei wel goed geslapen, zo in een vreemd land, in een vreemde omgeving en onder een  vreemd (honden)deken. Tijdens het opstaan merkten we dat we ontzettend stijf waren, dat kwam door het sleuren met die zware koffers de dag voordien! Maar de zon die door de ramen scheen en heel de kamer verlichte maakte al veel goed! Toen hebben we ons aangekleed en zijn we op ontdekkingstocht gegaan in het gebouw. Jammer genoeg leverde de ontdekkingstocht weinig op. Zo merkten we dat er in de keuken geen fornuis is (dus de personen die verwachten dat ik na drie maanden kan koken hebben pech!), geen bestek, geen potten of pannen en op de diepvries en ijskast zit een slot, jammer! Een pluspunt: er is een microgolfoven! Wat we ook opmerkten is dat er blijkbaar niet veel mensen in dit gebouw aanwezig zijn! We hopen deze nog te ontdekken één van de volgende dagen!

Na een tijdje begonnen onze magen toch wel te grollen en zijn we op zoek gegaan naar een lekker ontbijt. Het was een tegenvaller toen we ontdekte dat eten vinden in Coimbra niet zo simpel is. Tijdens onze zoektocht zijn we richting Praça Da Republica gewandeld, dit is een heel groot plein, voorbij Celas, waar de studenten 's middags komen eten. Hier hebben we een Mc Donalds en een pizza hut gespot! Wat ook wil zeggen ETEN!! Maar omdat we gezond willen leven hebben we iets genuttigd in een studentencafé, namelijk, een klein gezond broodje!

Coimbra bestaat voornamelijk uit hele (hele hele) hoge heuvels. Dit is leuk als je bergaf wandeld,  maar doodgaan wanneer je bergop moet wandelen. Dit hebben we vandaag vier keer ondervonden! Pluspunt: onze conditie heeft ook weeral een boost gekregen (binnen een maand kunnen we een marathon lopen). Nadeel: je moet schoenen met anti-slip hebben of je valt hier om de vijf seconden op de grond. De stoep hier is vrij glad en ook de trappen schuiven (en dat doet pijn). Dat heb ik wel ondervonden! Het is hier wel heel mooi, de stad, het park, de pleinen, .... Dit komt vooral door het mooie weer (+24°)!

Tijdens onze tocht hebben we een kleine kruidenier ontdekt. Hier hebben we wasmiddel, (drink)water, zeep, choco en heel veel fruit gekocht. Weliswaar viel het tegen om al onze boodschappen terug bergop te dragen naar onze slaapplaats! Ik voel spieren op een plaats waar ik dacht dat er geen zaten. Maar wederom zijn we er geraakt, halfdood (maar met getrainde spieren!). Aangekomen in onze residentie merkten we dat je op de gangen heel goed kan schuiven, na dat deze gepoetst zijn! Een klein aanloopje en gaaaan! Na een korte rustpauze zijn we niet veel later terug op pad gegaan. We kregen er stiekem niet genoeg van! Onderweg richting Celas hebben we een mevrouw aangesproken met de vraag of zij ons kon zeggen waar we een supermarkt konden vinden. En dat kon ze! Wij natuurlijk heel blij. Onderweg vertelde ze ons dat ze ook een verpleegster was (toevallig!) en dat ze werkte in Porto. De aardige mevrouw heeft ons via korte wegen naar de supermarkt gebracht (een hele grote supermarkt!). Ons geluk kon niet op!

Aangezien de supermarkt open was tot 20.30 zijn we eerst iets anders van ons to do-lijstje gaan vervullen. Namelijk een ESN (Erasumus Student Network)-kaart strikken! Deze konden we vinden in Alex's bar. We juichten toen bleek dat de bar open was! Hier werden we geholpen door een vriendelijke mevrouw die ons een uitgebreide uitlegde gaf over ESN. Zo krijgen we in verschillende winkels korting, kunnen we deelnemen aan allerlei activeiten en trips en worden we op de hoogte gehouden van alle studentenfeestjes. Zo blijkt dat er morgen een welkomsfeestje (met een diner) is, YES ETEN! Dus nu zijn we lid van een studentenclub en hebben we een mooie lidkaart. We hopen daar op die feestjes veel nieuwe mensen te leren kennen. De man die ons de ESN-kaartjes gaf was trouwens niet mis (vindt Mieke!), ik daar in tegen vond dat de kerel naar look stonk!

Daarna gingen we op weg naar de supermarkt. We lieten ons een goed gaan in de Supermarkt. Tot we merkten dat als je geen vuur hebt, of geen pot om iets in op te warmen in de microgolf, je keuzes al heel beperkt zijn! Hoe maak je warm eten zonder materiaal? Niet! Gelukkig waren er vreemde opwarmmaaltijden. Dit was niet zo lekker, maar eten is eten. Mieke heeft lekker stokbrood gegeten met salami. Jammie!

Morgen weer een nieuwe dag, met  hopelijk veel en lekker eten!

Sanne