Vandaag hadden we onze tweede stage dag!

Mieke heeft vandaag voor de derde keer een rondleiding gekregen weliswaar in het Portugees. Er waren nog 6 andere Portugese stagiaires, weliswaar tweedejaars die voor de eerste keer stage liepen. Deze stagiaires waren zeer vriendelijk maar wederom heel fysiek. In België zouden we zo iemand handtastelijk noemen terwijl dat hier de normale gang van zaken is. Verder heeft Mieke alle protocollen in het Portugees mogen bestuderen! Hopelijk mag Mieke morgen eindelijk eens werken.

Bij mij (Sanne) op stage was het heel leuk. Ik heb mensen gezien uit verschillende leeftijdscategorieën, van een kind van 5 dagen oud tot een bejaarde van 85 jaar oud, met elk hun eigen ziektebeeld. Ook heb ik vandaag 3 vaccins mogen zetten en een diepe wonde mogen verzorgen. Ik heb ook een kindje zijn verbrand handje mogen verzorgen. Tegen 11u kreeg ik problemen, ik voelde me plots doodziek en moest om de haverklap naar het toilet lopen. Ik mocht niet meteen naar huis gaan en de verpleegster waarmee ik samenwerkte gaf mij thee met veel suiker (echt vies!). Hier werd ik alleen nog zieker van. Uiteindelijk kwam de dokter naar mij kijken, omdat ik er echt niet goed uitzag. Ik kreeg de diagnose 'gastritis' op geplakt. Omdat mijn inhoud er nog steeds uitkwam kreeg ik jammer genoeg geen orale medicatie maar een spuit! Hier was ik niet van gediend, maar jammer genoeg moest het.

Ondertussen ben ik al wat beter maar is de plaats van de inspuiting nog wat pijnlijk.

See you tomorrow!

Sanne

Jaja, vandaag was weer een spannende dag! Zowel Sanne als ik hadden vandaag onze eerste stagedag.

Mijn dag begon al iets vroeger, ik moest om 9u in het ziekenhuis zijn. Daar werd ik opgewacht door Sofia (één van mijn Portugese stagementors). Toen ik Sofia zag, begon ze mij meteen te knuffelen. Iets wat in België totaal niet de gewoonte is. Maar, hier in Portugal zijn alle mensen heel lichamelijk. Tijdens het praten raken ze elkaar heel de tijd aan. Als je iemand ziet geef je die persoon twee zoenen en iedereen knuffelt elkaar hier! Iets waar Sanne en ik nog aan moeten wennen! Samen met 12 Portugese studenten kreeg ik een rondleiding in het ziekenhuis, wel is waar in het Portugees. Gelukkig kreeg ik nadien nogmaals een rondleiding van Sofia. Sofia spreekt enkel Frans met mij, iets moeilijker, maar zo kan ik mijn Frans ook weer wat bijschaven! Het ziekenhuis zelf is super groot, te vergelijken met Gasthuisberg! Maar, je kan wel zien dat ze hier in Portugal qua apparatuur toch achter staan. Alles is oud, rommelig en klein. Het personeel daar in tegen is wel super vriendelijk! Morgen is mijn aller eerste werkdag, ik ben eens benieuwd!

Sanne haar stage was ook plezant! Ze mocht al meteen een vuile wonde verzorgen met heel weinig gerief voor handen. Een hele uitdaging dus! Sanne haar stage is een beetje van alles bij elkaar. Je kan het vergelijken met thuiszorg, kind & gezin en een huisartsenpraktijk in één! Het nadeel is dat Sanne heel veel moet praten met patiënten, en de bewoners hier enkel Portugees spreken! Dus, na deze drie maanden gaat Sanne vloeiend Portugees spreken!

Mieke

Mieke is heel trots op haar krakeling!

Het ziekenhuis waar Mieke stage loopt.

Mieke was vandaag al vroeg wakker (8u). Omdat ze zich verveelde (want ik (Sanne) sliep nog) begon ze al hard voor de school te werken. Flinke Mieke! Om 11u had Mieke een afspraak met haar stagecoördinator. Ik sliep nog lekker verder. Ze had toch wel wat stress, die Mieke. Maar gelukkig is alles goed verlopen!

Jammer genoeg heeft Mieke nog niet veel informatie gekregen, ze weet enkel dat ze morgen om 9u moet starten.

Mieke heeft ook de flair aangekregen (met dank aan de mama) en ik heb een mooie kaart gekregen (met dank aan iedereen bij mij thuis).

Aangezien ik pas om 14u30 een afspraak had met mijn coördinator besloten we om nog maar even voor school te werken. Wat zijn wij toch ijverige studenten! Tegen 13u30 vertrokken we zodat Mieke even kon zien waar het ziekenhuis was. Daar hebben we ook nog een lekker ijsje gekocht. Omdat we toch in de school aanwezig waren hebben we ineens de huur van het kot betaald. Ik heb nog even gewacht in de zeteltjes van de school tot dat mijn coördinator me kwam halen. Ze was heel blij om mij te zien en ik kreeg een vriendelijke handdruk. Het was een hele lieve en vriendelijke mevrouw die goed Engels sprak. Ik kreeg allerlei cadeau's van haar zoals een lat, een balpen, een boekje. De stage klinkt heel leuk, zo mag ik mee op huisbezoek gaan, activiteiten mee volgen op school en een 5-daags programma op de kleuterschool van Coimbra volgen. Omdat het niet duidelijk was waar juist het Health Center zou zijn waar ik stage loop heeft ze het me zelf getoond.

Ik mocht met haar meteen in de auto en toen zijn we even naar daar gereden.  Nadien reed ze terug naar het kot en vroeg me of ik alles al wat had gevonden en waar ik eten kon kopen. Toen ik mijn uitleg had gedaan heeft ze me direct nog wat straten laten zien rond ons kot. Blijkbaar is er een supermarkt, enkele kruideniers, café en een grote bakker vlak om de hoek! Nadien heb ik dit aan Mieke laten zien en hebben we ineens de bakker uitgetest!

Vandaag hebben we trouwens ook onze kaartjes gepost! De uitverkorenen zullen al gauw iets in de bus ontvangen!

Sanne

Dé kalender!

Een geslaagde maaltijd!

Vandaag zijn we naar het grootste winkelcentrum in Coimbra gegaan, namelijk Forum! Het was hier heel mooi en heel heel heel groot! Sanne en ik hebben ons eens goed laten gaan. We verblijven hier al een week en dat verdiend een beloning. Dus hebben we goed geshopt! Ook hier was er op de benedenverdieping een heel groot warenhuis. Hier hebben we een gourmetstel gevonden! Dit hebben we voor een prijsje gespot, met het idee nu te kunnen koken!

Na het winkelen in Forum zijn we even over huis gegaan, om later naar de Supermarkt te gaan. Hier hebben we een voorraad eten in geslagen voor de komende week! Nu met stage in het vooruitzicht moeten we voorbereid zijn! 

Toen brak het grote moment aan, het was 18u, etenstijd! We haalden beiden onze kookkunsten boven om een goede maaltijd op tafel te zetten. En jawel hoor, het is ons gelukt! Puree, met appelmoes en kip (vis voor Sanne) en dat allemaal met een microgolfoven en een gourmetstel! We zijn talenten! En het smaakte nog eens lekker ook! Dus voor al degene die ongerust waren dat we hier zouden verhongeren, geen paniek, het komt allemaal in orde (goed gelezen tante Diane?).

Verder heb ik nog een megaprachtige kalender gemaakt met alles er op en eraan, de planfreak dat ik ben! Maar, nu ben ik gerust!

Dat was onze dag al kort! Niet veel speciaals! Morgen hebben we beiden een afspraak met onze stagementors en dinsdag begint onze stage, heel spannend dus! Morgen meer nieuws! 

Btw, buiten Juul zijn onze huisvliegen al ontsnapt (helaas!). 

Mieke

We hebben sinds vandaag nieuwe huisdieren.
Ik stel u ze even voor;
Jef, Juul, Jos en Jeanne de huisvliegen.

Sanne

In de Portugese cinema!

 Portugal doet wat met een mens!

Figueira Da Foz

Coimbra, Sanne en Mieke

Speciaal voor mijn lieve dikkie!

Sanne werd verrast door de golven
= natte poep!

Pannenkoeken met ijs en chocoladesaus!

De wekker liep vanmorgen al vroeg af. Om negen uur zijn we uit bed gekropen en hebben we snel snel ontbeten. Na het aankleden zijn we een taxi gaan zoeken om naar het station, Coimbra B, te vertrekken en daar de trein te pakken naar Figueira Da Foz. Ik (Sanne) heb voor het eerst een woordje Portugees gesproken om op een onze bestemming te geraken.  We hebben ontdekt dat de trein waar je geen plaatsen kan reserveren veel goedkoper is dan een trein waar je plaatsen kan reserveren. Namelijk, 2,60euro voor een uur op de trein!!!

Na een goed uur waren we op onze bestemming gekomen namelijk Figueira Da Foz. We wisten even niet goed welke richting we uit moesten voor de zee. Gelukkig had Mieke haar Portugees woordenboekje bij en begon ze de wegwijzers op straat te vertalen. Zo kwamen we al snel aan de zee!

We hadden ons neergezet in een gezellig inhammetje vlak aan het water. Gelukkig hadden we onze handdoek bij en een goed boek waardoor we konden genieten van het stralende weer, de mooie omgeving en de rust. Al gauw ontdekte ik dat de buren op strand (drie vrouwen en twee kinderen) vreemde gewoontes hadden. Het kleinste kind moest blijkbaar een grote behoefte doen en één van de vrouwen zei tegen het kind dat hij maar op het strand moest gaan zitten. Wat hij ook deed en hij moest het dan achteraf, zoals een kat, zijn behoefte ondergraven. De doekjes waarmee ze hem proper maakten gooiden ze gewoon op het strand! Echt niet proper en zelfs vrij vies! Niet veel later zijn we wat dichter naar het water gewandeld om eens te voelen hoe warm het water was en om mooie foto's te trekken. Ik had mijn bikini al meegenomen en was van plan te zwemmen. Maar bij het voelen van het water heb ik me snel bedacht! Het water was veel te koud. Na het nemen van enkele mooie foto's, hebben we nog even in onze boek gelezen.

Nadien besloten we om nog even verder te wandelen. En wat zagen we daar? Een heel groot en mooi strand met hele grote golven (zie filmpjes). Het dubbele van mij en dat heb ik ondervonden. Van op de dijk hadden we een heel mooi zicht, maar ik wou deze golven toch eens van dichterbij gaan bekijken. Ik stond de golven van dichtbij te bewonderen tot ik in de problemen geraakte. Een veel te hoge golf kwam op mij af. Ik heb nog gerend voor mijn leven maar helaas had de golf me te pakken. Mijn short was helemaal nat en mijn trui ook. Zo koud! Ik had er genoeg van en klom terug op de dijk zodat we deze helemaal konden afwandelen. Aan het einde van de dijk zaten allemaal loze vissertjes bij elkaar.

Na het wandelen kregen we toch een hongertje en besloten we eten te gaan zoeken. Ook dit bleek weer niet zo gemakkelijk, maar na even zoeken vonden we toch een gezellig eetcafé. Mieke bestelde een lekkere pannenkoek met ijs en ik frietjes met kebabvlees. Hmm lekker! Na het eten zijn we terug richting station gewandeld om daar de trein van 17u te halen. We hadden onze treinkaartjes besteld en gingen op zoek naar onze trein. Jammer genoeg stond het treinspoor nergens vermeld en moesten we op zoek gaan naar onze trein. Ik ging het maar even vragen aan een meneer en hij vertelde welke trein het was. De trein zag er vrij gesloten uit en er was niemand aanwezig. Ineens merkte Mieke op dat die meneer (die ons het perron had aangewezen) raar naar ons aan het zwaaien was. We konden er maar niet aan uit waarom hij zo raar aan het doen was. Daarom ging ik even naar hem toe en hij deed teken dat de trein aan de andere kant ging vertrekken naar Coimbra. Oh nooooooooooooooo! Wij hebben even een sprintje gezet om de trein te halen. Gelukkig was dit gelukt!

Eenmaal op kot aangekomen hebben we nog even geskypt. Even omkleden want mijn short was nog nat en dan te voet vertrekken naar Dolce Vita waar we naar de bioscoop gingen. We hadden gekozen voor de film 'war horse'. Een echte aanrader! Het was een mooie, ontroerende en spannende film! Blijkbaar houden ze hier in de bioscoop een pauze tussen de film. Ik dacht even dat de film een open einde had. En ik hou niet van open einden! Omdat het na afloop van de film al twaalf uur was, besloten we maar om een taxi naar huis te nemen. De bestuurder was niet goed wakker want hij reed niet meer zo recht. Ook toen we op een helling stonden voor het rood licht bolde hij naar beneden i.p.v naar boven te rijden. Gelukkig zijn we heelhuids op kot geraakt en zitten we nu in onze pyjama. Nog even tanden poetsen en dan zijn we er morgen weer! Een nieuwe dag in Coimbra, een nieuw avontuur!

Adios,

Sanne

De hotdog achteraf!

Sanne haar poging tot het maken van cake! 

Vandaag: lazy day!

Zoals gezegd, zijn we gisterenavond op stap geweest met onze kotgenoten. Nina, een meisje uit België, vertrok naar huis vandaag en gaf gisteren haar afscheidsfeestje! Onze 2 Finse kotgenoten gingen ook, en vroegen of we hen niet wilden vergezellen! Samen  met hen en nog 2 Portugese meisjes zijn we het nachtleven ingedoken! Eerst zijn we naar een karaokebar gegaan! De 2 Finse meisjes wilden graag hun zangtalent tonen. We hadden verwacht dat op zulke karaoke iedereen vals zou zingen. Helaas is het tegendeel hier bewezen. Al die Portugezen hebben prachtige stemmen. Dat is niet normaal! Hier zit iets in de grond in Portugal! Na idool maal 10 te hebben aanschouwd, besloten de Finnen toch maar niet te gaan zingen. Ze zouden nogal afsteken tegen al die mooie stemmen! Tegen 2u zijn we dan naar de NBclub gegaan. Dit is een club waar veel Erasmus studenten heen gaan. We kwamen daar aan rond 2u, en er was nog geen kat! Gelukkig liep tegen 3u de tent vol en kwam het feestje op gang! Nog een leuk weetje over Finse mensen, die hebben een stalen lever! Als ik (Mieke) dronk, wat die dronken, was ik nu dood geweest! Het was er heel leuk en hebben hard gedanst! Iedereen danst daar wel graag, dat was wel leuk! Zelfs de jongens, daar kunnen de Vlaamse jongens nog iets van leren! Tegen 6u hebben we een taxi naar huis genomen en zijn we gaan slapen!

Om 8u waren we helaas al wakker. De werkmannen onder ons houden blijkbaar geen rekening met het uitgaansleven van een student, dus ze boorden ons gewoon uit bed! Slapen met een drilboor onder je oor is echt geen optie, dus zijn we maar opgestaan en op het terras gaan zitten!

Vandaag hebben we voor de eerste keer het wasmachine gebruikt! Dit ging verbazend goed! Al snel hadden we onder de knie hoe dat allemaal werkte, waardoor we nu weer propere kleren hebben! Sanne heeft ook haar eerste brief aangekregen! Dus we kunnen hier wel degelijk post ontvangen (hint hint!).

Voor de rest hebben we vandaag niet veel gedaan! We zijn naar de school geweest om enkele papieren te laten tekenen en hebben onze kantinekaart gekregen. Later zijn we nog naar de winkel geweest voor wat boodschappen. Nadien zijn we in de zon op het terras gaan zitten en hebben we voor het school gewerkt (ook dit moet af en toe gebeuren!). Van op het terras hebben we ook onze eerste hagedis gespot! Jammer genoeg was ie te snel en heb ik er geen foto van kunnen nemen! Sanne kreeg een hongertje. Ze had diepvriescakejes gekocht in de winkel en wilde deze opwarmen in de microgolf. Ze stopte de cakejes in een plastiekdoosje (wat al overbodig was) en zette het in de microgolf. Helaas, brand! Heel het plastiekpotje was gesmolten en de keuken stonk de rest van de avond naar rook en aangebrande plastiek!

Deze avond hebben we dan voor de eerste keer in de kantine gegeten! Rond 19u ging deze open. Hier was geen kat en het zag er redelijk doods uit. Tot de oude kantinejuffrouw ons kwam begroeten. In het Portugees legde ze uit wat we konden eten, namelijk brokken soep, rijst en vis, jummie! De kantine was dus niet zo'n groot succes! Gelukkig hadden we nog een plan B: hotdogs! Dus, zondag gaan we ons in de supermarkt verdiepen in de microgolfmaaltijden! Moest iemand nog suggesties hebben van eten dat je kan klaarmaken in de microgolf, let me know!

Tot morgen!

Ps: Bart, dank u dank u dank u dank u voor de hulp met het AP!

Mieke

Een nieuwe dag in Coimbra!

Vandaag was het weer een stralende dag! Meer als 30° en dat al om 10u s'morgens!
Als je het niet gelooft, er zijn harde bewijzen (check de foto's). Daarom hadden we besloten om een goede en stevige (lees: pijnlijke) wandeling te maken. Ik (Sanne) merk wel dat we al minder afzien wanneer we een heuvel op wandelen. Normaal steken alle Portugezen ons voorbij op de stoep en vandaag hebben wij zelf er drie voorbij gestoken! Als dat niet goed is! We maken grote vorderingen. Wat zijn we toch fier op ons zelf. Tijdens onze wandeling zijn we even gestopt in een hele mooie en grote tuin. Ik daagde Mieke uit voor in een hele grote en dikke boom te klimmen. Ik had niet gedacht dat ze de uitdaging aan ging, maar opeens hoorde ik iemand roepen. Wie zat er in de boom? Mieke natuurlijk! Erin ging vlot, eruit iets minder. Na dat we de adembenemende tuin volledig in ons hadden opgenomen, besloten we onze tocht verder te zetten. Deze eindigde bij de grote rivier die door Coimbra stroomt (Rio Mondego), waar het ook heel mooi vertoeven was. Daar hebben we alles eens gaan bezichtigd en hebben we ons uiteindelijk op een bankje neergezet en een boek gelezen in het zonnetje. Dit hadden we wel verdiend. Toen we uitgerust waren besloten we om nog wat verder te wandelen en kwamen we bij een café uit, namelijk het Rock café.
Dit zag er leuk uit en we besloten daar iets te gaan drinken op het terras, want hier hadden we ook een prachtig uitzicht op de rivier! Met een frisse cola en een iets minder lekkere namaak fanta zaten we in het zonnetje te genieten!  De zon was zo fel, dat ik natuurlijk weer goed verbrand ben en jammer genoeg maar aan één kant. Ik zie dus half rood en half wit! Morgen moet ik daar dus verandering in brengen! Rond 15u moesten we vertrekken richting huis omdat we met onze kotgenoten hadden afgesproken om naar de bowling te gaan. We hebben toen voor de eerste keer de bus gepakt en echt, de bus is hier zo cheap! Of je nu maar voor 1 halte de bus pakt of voor de hele rit, je betaalt iedere keer slechts 50 cent. 50 cent! Daarvoor heb je in België nog niet eens een snoepje voor! Ook heb ik ontdekt dat je volgens mij van wandelen op heuvels blauwe plekken ontwikkeld. Ik heb er enkele en ik ben nergens tegen aangelopen of gevallen. Dus, ik steek het op het wandelen! We zijn afgestapt aan de Praça Da Republica om nog eens even bij de Alex's bar binnen te wippen. Daar hebben we even geïnformeerd voor te trip naar Porto dit weekend. Morgen gaan we ons hier voor inschrijven!

Eenmaal op kot hebben we ons snel omgekleed en opgefrist, om nadien naar  het derde verdiep te lopen waar de andere meisjes op ons aan het wachten waren. Niet veel later zijn we met z'n 6'en vertrokken naar het grote (lees: gigantische) shoppingcentrum 'Forman'. Hier zijn we gaan bowlen!. Het bowlen was heel leuk! We hebben twee spelletjes gespeeld, aangezien het niet duur is. (2euro per persoon).  Het eerste spel vlotte niet omdat elke keer ik moest gooien het ding tilt sloeg. Daarom is de "bowlingman" het een aantal  keer moeten komen fiksen. Ik had het 2e spel bijna gewonnen, Mieke daar in tegen is 2 keer verloren! Ach ja, ongeluk in het spel is geluk in de liefde! Daarna hebben we een taxi terug genomen. De man in de taxi had blijkbaar een spraakgebrek (hij sprak alsof hij een hete patat in zijn mond had). Hem verstonden we dus helaas niet goed!

Nu zijn we ons op onze kamers aan het omkleden! Sewes gaan we met een hele groep naar een karaokebar en later naar de NB-club! Morgen meer hierover!

Até já!

Sanne

Langs de rivier Mondego

 Prinses Prieeltje!

 Cola (Pepsi!)

 Hard Rock Café!