Maandag


Vandaag hadden we echt een pechdag! We vertrokken al vroeg richting de bus die ons naar Lissabon zou brengen. Maar eerst moesten we geld gaan afhalen want we waren alletwee blut. We komen aan bank nummer 1: werkt niet, bank nummer 2: werkt niet, bank nummer 3: werkt ook niet!! Alle banken lagen plat en besloten dan maar om het risico te nemen en de taxi gewoon te nemen. Gelukkig was een snelle driver en konden we met ons beetje klein geld dat we nog hadden betalen. Nu kende die taxichauffeur het adres niet waar we moesten zijn, en zette ons gewoon af aan het station. Met veel moed en een speedtempo gingen we op zoek naar de bus van Lissabon. Elke mens met een bus klampte we aan in de hoop dat dat onze bus had. We hebben zeker 5 bussen gehad. Gelukkig kwamen we op tijd aan bij de juiste bus voor die vertrok. Het volgende probleem was dat we niet naast elkaar zaten! Mieke zat naast een meisje dat heel hard stonk. HAHA! Al snel waren we aangekomen in Lissabon. Het goot echt heel hard. Dus moesten we lopen naar onze volgende stop namelijk de metro. Mieke liep keihard tegen de stoeprand en had een pijntje. Ik lachte Mieke natuurlijk keihard uit waardoor ik niet veel later met mijn schoenen in een diepe plas stapte. God straft onmiddelijk, wees gewaarschuwd! Onze pech was nog altijd niet afgelopen. Na de metro moesten we de trein nemen. De eerste keer hadden we niet door dat we moesten uitstappen waardoor we voorbij Belem reden. Toen namen we een trein terug, maar die stopte niet in Belem waardoor we terug in het begin station zaten. Maar derde keer goede keer, we zijn in Belem geraakt!

Ons hostel hebben we gemakkelijk gevonden. Dit is een heel cool en modern hostel. Enkel het zwembad hebben ze goed verstopt|

http://www.peoplehostel.com/category/facilities/

Dinsdag

Onze eerste nacht was echt vreselijk! Mieke heeft de nacht doorgebracht op het toilet. Details worden gespaard. Terwijl ik de nacht heb doorgebracht tussen een snurkende olifant en roepende en hijgende mensen. Vooral die olifant was vreselijk en deze was Mieke haar stapelbedgenoot. Om 8u besloten we dan maar op te staan om ons naar de ontbijttafel te begeven. Toen zijn we richting Baixa oftewel het centrum van Lissabon getrokken om daar de buurt wat te gaan verkennen. Hier hebben we een hele voormiddag rond gedwaald en onze laatste souvenirs gekocht.

In de namiddag zijn we Belem gaan verkennen en hebben we onze dag af gesloten met geroosterd brood en frietjes + ijs. Een heus feestmaaltijd.

Woensdag

We melden ons aan op facebook en Mieke had een nieuwe vriend. Rarara wie is het? De papa die werkt in ons hostel heeft Mieke toegevoegd. Grappig!

Na deze schokkende gebeurtenis voor Mieke en voor mij een lachende gebeurtenis vertrokken we richting jardim Botanico.Dit was een prachtig exotische tuin met bijhorende dieren. Zwanen, kippen, eenden, pauwen, mini eenden en ook een kat. Onze nieuwe bff. De kat heeft ons heel de voormiddag gezelschap gehouden. Oja ik ben ook door de bank van een picknick tafel gezakt. Gelukkig leef ik nog. Het beton brokkelde af onder mijn voeten.

Even tussendoor: het was 30graden en we zijn gebruind en in mijn geval verbrand.

Toen we de tuin hadden gezien en afscheid hebben genomen van de kat ( een kind kwam hem stelen!) zijn we met de trein naar Oriente gegaan. Hier hebben we een heuse wandeling gemaakt, genoten van de zon, in fonteinen gelopen en andere leuke waterspelletjes. Als snel kwamen we tot de ontdekking dat Mieke haar sandalen van 3 dagen oud al stuk aan het gaan waren. Hoe verder we stapten, des te meer sandaal ze verloor. We zijn dan maar haastig de pull and bear binnen gelopen voor nieuwe schoenen. Want een bejaarde vrouw wou ze al bijna wat geld geven omdat ze een beetje op een zwerver leek met die kapotte schoenen. Daarna zijn we ons avondmaaltijd gaan kopen in de supermarkt. Deze hebben we lekker opgegeten aan het water in Belem. De dag hebben we afgesloten met een heerlijke chocomelk met caramel en een american cookie van de Starbucks!

Morgen wordt het 35 graden, dus tijd om naar de zee te gaan!
Foto's volgen als we terug in Coimbra zijn.

Sanne en Mieke